“Mijn gekozen lied heb ik tijdens mijn vlucht altijd met me meegedragen. Het heet Sabah el-khēr, wat ‘goedemorgen’ betekent. Het gaat over het missen van mijn land, Syrië. Ik zing over de vraag waarom ik aan mijn land blijf vasthouden, terwijl ik zie dat daar veel misgaat. Maar eigenlijk gaat het lied niet al- leen over Syrië. Het gaat ook over hier, mijn nieuwe thuis. Want in die tien jaar tijd ben ik hier ook geworteld.”